SATCHITANANDA

Education that shows you inside yourself

Premium WordPress Theme by D5 Creation

Unnai Nee Arivaya

Paravidya

ஆத்மநிச்சயம் (பகுதி – 3)

கர்மா தேவையற்றதா? அப்படியானால், கர்மா முற்றிலும் தேவையற்றதா? என்ற சந்தேகம் வரலாம். அப்படியில்லை, கர்மாக்களும் ஒருவன் படிப்படியாக ஞானத்தைப் பெற உதவுகின்றன. எப்படியென்றால், ஒருவன் உலகில் உள்ள கஷ்டங்களினால், மனம் நொந்து போகும் போது, நித்ய கர்மாக்களை செய்வதினால் வைராக்கியத்தைப் பெறுகின்றான். நரகத்திற்குப் பயந்து பாவ கர்மாக்களைச் செய்யாமலும், காமியக்கர்மாக்களைச் செய்வதினால் பலன் உண்டாகும் என்ற பயத்தினாலும், நித்ய கர்மாக்களை மட்டுமே அன்றாடம் செய்து வருகின்றான். இதனால், அவனது பாவங்கள் நீங்கி மனம் பரிசுத்தமாக ஆகின்றது. அந்த மனம் சுத்தியானதினால், அவன் தான் செய்யும் கர்மாக்களின் பலனை அவன் விரும்பாமல், அதனை ஈஸ்வரார்பணமாகவே செய்கின்றான். இந்த உலக சுகங்களிலும், மேல் உலக சுகங்களிலும் ஆசைகள் அற்றவனாக ஆகின்றான். இவன் மனம் எதிலும் ஆசைப்படுவதில்லை.Read More…

வேதாந்த ஸாரம் – 4

அடுத்து, 6 வது செய்யுளில் வேதத்தினையும், வேதத்தின் அங்கங்களையும் பயின்று, அதன் வாயிலாக விரும்பிய பொருளை முற்பிறவிகளிலோ, அல்லது இப்பிறவியிலோ, அடையும் நோக்கத்துடன் இருப்பவனுக்கு அறிந்த விசயங்களில் உறுதியான அறிவு இன்றி, செய்கின்ற செயல்களினால் பயனில்லை என்றும், அன்றாடம் செய்கின்ற இறைவழிபாடு, பிராயச்சித்த செயல்களை ஒழுங்காகச் செய்து, நியமங்களை கடைப்பிடித்து, அதன் வாயிலாக, தூய்மையான மனதினை அடைந்து, நான்கு வித சாதனங்களைப் பெற்றுள்ள இயல்பான ஞானத்தைக் கொண்டவனே இதற்கு “அதிகாரி” என்றும் கூறுகின்றார். பிறகு 7 வது செய்யுளில் பயனை விரும்பும் கர்மமான சொர்கம், குழந்தைகள், செல்வம் போன்றவைகளை விரும்புவது ‘காம்ய கர்மம்’ என்றும், 8 வது செய்யுளில் தவிற்க வேண்டிய செயல்களான மது அருந்துதல், விபச்சாரம், பொய் பேசுவது, திருடுவது போன்றRead More…

ஆத்மநிச்சயம் (பகுதி – 2)

அறியாமை ஆத்மஞானம் என்பது புத்தியினால் புரிந்து கொண்டு, அதன் வாயிலாக அடைகின்ற அறிவு ஆகும். இந்த அறிவை கர்மாவினால் அடைய முடியாது. இதனை சில உதாரணங்களினால் அறியலாம். தன்னிடத்தில் ஒரு வஸ்து இருக்கின்றதை அறியாமல், அதை அடைய விரும்புவது ஒரு நிலை என்றால், தன்னிடம் இல்லாத ஒன்றை, அது இருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டு அதை நீக்க முயற்சிப்பது. அடுத்து, இல்லாததை வேண்டுவது, இருப்பதை தேவையில்லை என்று தள்ளுவது. இந்த நான்கில் முதலாவதாக ஒருவன் தான் அணிந்துக்கொண்டுள்ள மூக்குக் கண்ணாடியை, அணிந்து இருப்பதை மறந்து, எங்கோ தவறுதலாக வைத்து விட்டதாக நினைத்துக் கொண்டு அனைத்து இடங்களிலும் தேடுவது. இரண்டாவது ஒருவன் தன்னுடைய நிழலைப் பார்த்து, அதைப் பிசாசு என்று பயந்துக்கொண்டு, அதை ஓட்ட நினைப்பது.Read More…

ஆத்மநிச்சயம் (பகுதி – 1)

கர்மமும், ஞானமும் ஒருவனின் ஆசைதான் கர்மாவிற்குக் காரணம், அவனின் அறியாமையே ஆசைக்குக் காரணம் ஆகும். அதனால், முதலில் அறியாமை அவனிடமிருந்து அகற்றப்பட வேண்டும். அப்படிப்பட்ட அறியாமை ஒருவனிடமிருந்து நீங்க வேண்டுமென்றால், அதற்கு சாஸ்திரம் மட்டுமே பிரமாணம் ஆகும். இதில் சாஸ்திரத்தை அறியாததினால், நமக்கு நாமே எது நன்மை?, எது தீமை? என்று தெரியாமல், நம்மிடையே உள்ள அறிவைக்கொண்டும், அனுபவத்தைக் கொண்டும் தீர்மானிக்கின்றோம். இந்த அறியாமையே ஆசைக்கு காரணமாகி, அந்த ஆசையே கர்மாவுக்கு காரணமாக அமைந்து விடுகின்றது. இதனால், செய்யப்பட்ட கர்மாவானது, அவனது சம்ஸ்சாரத்திற்கு காரணமாக அமைகின்றது. சம்ஸ்சாரம் என்பது பிறப்பு, இறப்பு என்ற சக்கரத்தில் இந்த ஜீவனைச் சுற்றவைத்து அவனை அழிக்கின்ற மிகக் கொடிய நோய் என்பதை அறிய வேண்டும். இந்த சம்ஸ்சாரத்தில்Read More…

ஆத்மநிச்சயம்

முன்னுரை   உலக மக்கள் அனைவருமே துயரமில்லாத வாழ்க்கையை வாழ விரும்புகின்றார்கள். ஆனால், அதற்கான வழிமுறையை மட்டும் அறிந்து கொள்ள விருப்பம் யாரிடத்திலும் இல்லை. சாஸ்திரம் கூறும் மிகப்பெரிய உண்மை என்னவென்றால், ஒவ்வொருவரும் தங்களின் உடலின் மீது கொண்ட பற்று, மற்றும் தன்னை சார்ந்த உற்றார், உறவினர்களின் மீது கொண்ட பற்று என்று இந்த பந்தம் அனைத்துமே அழியக்கூடிய இந்த உடலைச் சார்ந்து இருப்பதுவே அவர்களின் துயரத்திற்கு முக்கியக் காரணமாக இருக்கின்றது என்கின்றது இந்த உடல் கிடைத்ததற்கே காரணம் பூர்வ ஜென்ம வினைகளே ஆகும் என்றும், செய்ய வேண்டியதை செய்யாததும், செய்யக்கூடாததை செய்வதுமே வினைகளின் பலனாக அமைகின்றன. அதாவது மக்களிடையே உள்ள விருப்பு, வெறுப்பு, எது நல்லது, எது கெட்டது என்ற புரிதல்Read More…

அத்யாரோபம் – அபவாதம்

அபவாதம் எனில் அறியாமை எனும் அஞ்ஞானத்தால் கயிற்றிலே தோற்றம் கொண்டுள்ள பாம்பை புறகணித்து, அறிவு (ஆத்ம ஞானம்) ஏற்பட்ட உடன் அது பாம்பல்ல, கயிறுதான் என்ற உண்மையை அறிவது போல, அத்யாரோபம் எனும் முறையில் பிரம்மவஸ்துவின் மீது ஏற்றப்பட்ட பொய்யான இந்த உலகத்தைப் வேதாந்த சாத்திரங்கள் எனும் பிரமாணங்கள், யுக்தி, அனுபவங்களின் மூலம் புறக்கணித்து, அது பிரம்மம் தான் என்று அறிய வைக்கும் முறைதான் அபவாதம் ஆகும். பிரம்மத்திடம் இருந்து எந்த முறையில் இந்த உலகமானது `தோற்றம்` கொண்டதோ அதற்கு எதிரான முறையில் இந்த உலகத்தை பிரம்ம வஸ்துவிடம் `ஒடுக்கும்` பொழுது (லயம் ஏற்படச் செய்யும் பொழுது), பிரம்மம் ஒன்று மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும். அத்யாரோபம் என்பது சமசுகிருத மொழியில் உண்மையான ஒரு பொருள் மீது வேறு ஒரு பொருளை ஏற்றி வைத்தல் ஆகும். (உண்மையான ஒரு பொருளை வேறு ஒரு பொருளாக காண்பதுRead More…

வேதாந்த ஸாரம் – 3

செய்யுள் – 2 ============== அத்வயானந்தர் என்ற பெயரையுடைய குருவை பூஜித்து, இந்த வேதாந்த ஸாரத்தை நான் உணர்ந்து கொண்ட வகையில் எனக்கு என் அறிவிற்கு எட்டிய வகையில் விளக்க முற்படுகின்றேன். அதாவது, அந்த இரண்டற்ற ஏகனான குருவை நமஸ்கரித்து இந்த வேதாந்த ஸாரத்தைக் கூற முற்படுகின்றேன் என்கின்றார். இது இந்த நூலை இயற்றிய ஆசிரியரின் பணிவையும், அனைத்தும் ஒன்றே என்ற அத்வைத கொள்கையையும் காட்டுகின்றது இந்த இரண்டாம் ஸ்லோகம். அடுத்து, வேதாந்தம் என்றால் என்ன என்பதின் பொருளை விளக்குகின்றார். வேதத்தின் இறுதிப்பகுதிகளாக உயர்ந்த உபதேசத்தில் ஞானத்தை அடைய இரண்டு வகையான பிரமாணங்களான பிரத்யக்ஷ ஞானம் ( நம்மிடையே உள்ள புலன்களைக் கொண்டு நேரடியாக அறிதல்), பரோக்ஷ ஞானம் (பிற வழிகளில் அறிதல்)Read More…

வேதாந்த ஸாரம் – 2

மங்கலாசரணம் இப்படிப்பட்ட உயர் ஞானத்தை அடைந்து, அந்த பிரம்ம ஸ்வரூபமாகவே தன்னில் தானாய் கரைகின்ற அந்த சரணாகதி நிலையை அடைவதை அறிவிக்கும் பிரமாணமான இந்த வேதாந்த ஸாரம் என்ற புத்தகம் தங்கு தடையின்றி நிறைவேறவும், புத்தகத்தைப் படிக்கின்ற அனைவரும் அந்த ஆத்மானுபவத்தைப் பெற வேண்டி முதல் செய்யுளின் வாயிலாக மங்கலாசரணம் செய்கின்றார் இந்த நூலாசிரியர். செய்யுள் – 1 =========== அகண்டமாக உள்ளவனும், ஸத் – சித் – ஆனந்த வடிவானவனும், சொல், மனம் இவைகளுக்கு எட்டாதவனும், அனைத்து அண்ட சராசரங்களுக்கும், அதில் காணப்படுகின்ற அனைத்திற்கும் ஆதாரமாக இருப்பவனும் ஆகிய ஆத்மவை என்னுடைய இந்த விருப்பமானது ஈடேற வேண்டும் என்பதற்காகச் சரண் அடைகிறேன். இங்கு அவர் குறிப்ப்டுகின்ற ஆத்மாவானது புலன்களுக்கு எட்டாதது என்பதினால்Read More…

வேதாந்த ஸாரம் (ஸ்ரீ ஸதானந்தர்) – 1

புருஷார்த்தம் வேதாந்த ஸாரம் முன்னுரை இந்த உலகில் எத்தனையோ விதமான ஜீவராசிகள் இருக்கின்றன. இவைகளின் அன்றாட செயல்களை கவனித்தோமானால், உணவு, உறக்கம், பயம், இனப்பெருக்கம் போன்ற அத்யாவசியச் செயல்களைச் செய்து வாழ்கின்றன. ஆனால் மனிதனால் மட்டுமே தன்னுடைய புத்தி சக்தியைக் கொண்டு திட்டமிட்டு செயல்களைச் செய்ய முடியும். அவனது செயலின் சிறப்பே அவனிடம் உள்ள ஆறாவது அறிவு ஆகும். இந்த அறிவின் வாயிலாக அவன் வாழுகின்ற வாழ்க்கைக்கு “புருஷார்த்தம்” என்று பெயர். அதாவது, அறம், பொருள், இன்பம், வீடு என்ற இந்த நான்கினுள் ஏதாவது ஒன்றில் மனிதனுடைய செயல் நிச்சயமாக அடங்கும். இதில் மனிதன் தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள அவன் நாடும் உணவு, உடை, வசிக்க இருப்பிடம் போன்றவற்றை  நாடிச்செல்வதை பொருள் தேடி செல்வதாகவும்,Read More…

பரோக்ஷம், அபரோக்ஷம்

பரோக்ஷ ஞானம், அபரோக்ஷ ஞானம் என்று இரண்டு அறிவு சார்ந்த விசயங்களை அறிவதில், பரோக்ஷம் என்பது நமக்குத் தெரியாமல் ஒளிந்து கொண்டிருப்பது, ரஹஸ்யமாயிருப்பது. அபரோக்ஷம் என்பது இதற்கு எதிரானது, அதாவது,  நமக்கு நன்றாகத் தெரிவது. உதாரணமாக, திருப்பதி லட்டு என்ற வார்த்தையை எத்தனை விதமாக, எத்தனை நபர்கள் கூறக்கேட்டாலும், அவர்களின் வர்ணனையினால், அதை சுவைக்காமல் அனுபவமாகாது. இப்படி அனுபவத்தை அடையாமல் கேள்விப்படுகின்ற அனைத்துமே “பரோக்ஷ ஞானம்” ஆகும். அதுவே, அந்த லட்டை தின்று அதன் சுவையை ஆனந்தமாக இரசித்து உண்ணும் போது அது அனுபவமாகின்றது. இந்த அனுபவத்தை அடைவதே “அபரோக்ஷ ஞானம்” என்று அறியவும். அதாவது, கேள்வியறிவு பரோக்ஷம். அநுபவ அறிவு அபரோக்ஷம். அநுபவத்துக்கு வராதவரையில் ஒன்றைப் பற்றிய அறிவு அதன் பிரயோஜனமானRead More…